Bash, czyli Bourne Again Shell, jest jednym z najpopularniejszych interpreterów poleceń (shell) używanych w systemach operacyjnych Unix i Unix-like, takich jak Linux i macOS. Bash jest rozwinięciem i ulepszeniem wcześniejszego interpretera Bourne Shell (sh), który był jednym z pierwszych shelli dostępnych w systemach Unix.

Bash został stworzony przez Richarda Stallmana i pierwsza wersja została wydana w 1989 roku jako część projektu GNU. Jest to jedno z głównych narzędzi w ramach systemu GNU, który ma na celu zapewnienie wolnego oprogramowania.

Bash oferuje wiele funkcji, które ułatwiają pracę w wierszu poleceń i skryptach. Oto niektóre z jego kluczowych cech:

1. Historia poleceń: Bash przechowuje historię wprowadzonych poleceń, co pozwala na szybki dostęp do wcześniejszych komend za pomocą strzałek w górę i w dół.
2. Auto-uzupełnianie: Umożliwia automatyczne uzupełnianie nazw plików, katalogów i poleceń po naciśnięciu klawisza Tab.
3. Zmienna środowiskowa: Obsługuje zmienne środowiskowe, które mogą przechowywać różne ustawienia i informacje potrzebne do działania aplikacji.
4. Skrypty powłoki: Pozwala na tworzenie skryptów powłoki (shell scripts), które mogą automatyzować różne zadania.
5. Tablica: Obsługuje tablice, co pozwala na przechowywanie i manipulowanie kolekcjami danych.
6. Funkcje: Umożliwia definiowanie i wywoływanie funkcji, co ułatwia organizację kodu w skryptach.

Skrypty Bash są plikami tekstowymi, które zawierają zestaw poleceń do wykonania. Oto przykład prostego skryptu Bash:

#!/bin/bash
# Ten skrypt wyświetla komunikat powitalny
 
echo "Witaj, świecie!"